· 

F-nestje en G-nestje

Kittens Diya (F-nestje)

Op 25 december was Diya wat onrustig en we verwachtten dat ze ‘s nachts zou gaan bevallen. Inderdaad, we sliepen net een uurtje toen de weeën begonnen. Tussen 01.42u en 03.02u werden er vier kittens geboren. Diya was heel relaxed tijdens de bevalling en alles verliep soepel, op het afbijten van de navelstrengen na. De placenta en de navelstrengen negeerde ze, maar ze waste de kittens wel mooi schoon en droog. Ze leek even rust te nemen toen de weeën weer enigszins begonnen. Er kwam een placenta tevoorschijn zonder kitten. Mogelijk is hier in aanleg een kitten aanwezig geweest, maar is vervolgens niet verder ontwikkeld.
Toen stagneerden de weeën, hoewel we zeker wisten dat er nog meer kittens zouden moeten komen. Diya werd onrustig en we zagen dat er iets niet goed ging. Zodoende belden we met het Evidensia dierenziekenhuis, waar we om kwart voor 5 ‘s ochtends terecht konden. Daar werd een foto en een echo gemaakt. Op de foto waren nog 2 kittens te zien, maar de echo gaf aan dat de hartjes niet meer klopten. We hadden drie keuzes: een keizersnede, oxytocine (weeënopwekker) via een infuus en Diya monitoren in het dierenziekenhuis of oxytocine via een injectie en Diya mee naar huis nemen. We kozen voor het laatste omdat er thuis vier kittens met smart op hun moeder lagen te wachten. De twee laatste kittens kwamen inderdaad levenloos ter wereld. Het was erg verdrietig om mee te maken, gelukkig was Diya hier niet door ontdaan en mogen we genieten van vier prachtige kittens. 

Omdat de kittens in de nacht van eerste op tweede kerstdag zijn geboren, hebben we voor namen gekozen die iets met kerst te maken hebben. Het zijn Froh, Feliz, Faith en Frosty. De twee overleden kittens kregen de namen Fire en Fairy.

Kittens Mystic (G-nestje)

Op zondag 16 januari was Mystic onrustig en dachten we dat de kittens die dag of nacht geboren zouden worden. Dat bleek niet het geval te zijn en na een rustige nacht, werd Mystic maandagochtend behoorlijk onrustig. Ze zocht Diya en de kittens op en af en toe had ze een voorwee. De voorweeën kwamen en gingen zo'n beetje de hele dag. Wel begon ze te hijgen en daar maakten we ons zorgen om. We hadden hier 's middags contact over met de dierenarts en we maakten om kwart voor 6 een afspraak onder voorbehoud. Ondertussen kreeg Mystic om half 5 goede persweeën. De persweeën leidden niet tot de geboorte van een kitten. Ook zagen we nog geen/nauwelijks ontsluiting. Om kwart voor 6 waren we bij de dierenarts, die vaststelde dat er nog geen kitten in het geboortekanaal aanwezig was. Uit de echo bleek dat de hartjes van de kittens goed klopten. Mystic kreeg oxytocine en calcium en we hoopten dat de weeën tot de geboorte van de kittens zouden leiden. Na drie kwartier bleven de weeën echter achterwege en was er nog geen kitten te zien. Omdat de dierenartsenpraktijk om 7 uur sloot, gingen we door naar het dierenziekenhuis. Daar werd een foto en een echo gemaakt. We overlegden over de opties. In principe zou er nog eenmaal oxytocine gegeven kunnen worden, maar de kans dat dit effect zou hebben zou zeer klein zijn. Daarnaast waren zowel moederpoes als de kittens nog in goede conditie en het was de vraag of ze dat drie kwartier later nog steeds zouden zijn. De condities waren op dat moment ideaal voor een keizersnede en aangezien dit een ingrijpende procedure is voor moeder en kittens, was het advies om niet te wachten met de keizersnede zodat de kans op succes zo groot mogelijk zou zijn. Zo geschiedde. We lieten Mystic achter en gingen naar huis. Rond 11 's avonds kregen we het bericht dat de operatie goed was verlopen, maar dat zowel moeder als haar kittens het erg zwaar hadden. De hartslag en de ademhaling kwamen niet goed op gang. 

Een uur later kregen we weer telefoon; moeder en kittens ademden zelfstandig en er was een hartslag. Wel was een en ander nog dusdanig zwak, dat ze opgenomen moesten worden en niet mee naar huis konden. We moesten er rekening mee houden dat niet alle kittens het zouden gaan redden...

De volgende ochtend werden we gebeld met het goede nieuws dat het goed ging met moeder en haar kittens. De melk van Mystic was nog niet heel goed op gang en de kittens waren 's nachts nog bijgevoerd. We besloten ze nog tot medio de middag in het ziekenhuis te laten zodat ze goed zelfstandig konden drinken zodat ze voldoende op kracht zouden zijn. 's Middags rond 3 uur haalden we moeder en haar drie kittens op. Eenmaal thuis was het voor iedereen even onwennig. Mystic wilde graag bij Diya in de kist, maar ze joeg Diya wel eruit zodat Diya niet meer bij haar kittens kon. We hebben de inrichting wat veranderd en Diya met haar kittens naar een andere kist verhuisd. Aan het begin van de avond was de rust wedergekeerd en genoten we volop van de drie prachtige rode ukjes van Mystic. Ze kregen de namen Gold, Gloss en Glow. Die nacht begon het echter al mis te gaan met Gold...

Gold piepte 's nachts behoorlijk en Mystic was zijn kontje aan het wassen. De navelstreng was erg lang en liep tussen z'n achterpootjes door. Ik dacht dat mama misschien de navelstreng in de weg vond zitten en dat ze daarom zo fanatiek waste. Er kwam ietwat bloed uit Golds kontje dus we belden het Evidensia dierenziekenhuis. Mogelijk had mama met haar ruwe tong zo lang gelikt dat ze een adertje had geraakt. Naar aanleiding van het telefonisch overleg besloten we het aan te kijken. Gold was ondertussen al wat rustiger, maar hij wilde niet drinken.

De volgende ochtend piepte Gold weer wat en was hij wat afgevallen. Op zich is dat nog geen reden tot paniek, zo kort na de geboorte en alle belevenissen tot nu toe. Gold wilde weer niet drinken en we probeerden hem bij Diya aan te leggen. Diya liet het toe, maar ook bij haar wilde hij niet drinken. Maurice bleef thuis bij Gold en ik ging naar mijn werk. Maurice appte al vrij snel dat Gold bleef piepen, dat hij niet wilde drinken en dat hij wat slapper oogde. De dierenarts werd gebeld en Maurice kon meteen komen. Bij de dierenarts werd Gold in de couveuse gelegd, kreeg hij wat glucose en dwangvoer. Hij knapte echter niet op. Toen is er rond het middaguur een foto gemaakt en bleek zijn maagje vol te zitten met melk, maar zijn darmpjes waren helemaal leeg. De dierenarts belde om dit te vertellen en dat hij moeilijk ademde. Zijn longetjes raakten in verdrukking door zijn overvolle maagje. Het bloed uit het kontje werd veroorzaakt door het persen, want Gold had wel het gevoel dat er iets uit moest om ruimte te maken voor zijn maaginhoud. Er was geen andere optie dan hem in te laten slapen. We waren binnen 5 minuten bij de dierenarts. We haalden hem uit de couveuse voor een laatste knuffeltje en toen blies hij al zijn laatste adem uit...

Maurice en ik waren er kapot van en wat hadden wij, Mystic en haar kleintjes veel meegemaakt in de afgelopen 48 uur. Thuis was Mystic zich nergens van bewust en moederde rustig verder over haar twee kleine rode boefjes Gloss en Gold.

We besloten het poesje Gloss zelf aan te houden en ze kreeg een uitbreiding van haar naam: Gloss Gigi. 'Gi' van de letter G op z'n Engels uitgesproken, maal twee om haar overleden broertje Gold te eren.

Beautiful Bear Gold